MELİSA 1. SINIFTA

Bu hafta, okullar başladı. Deneme, alışma dönemi. Çocuklar okula normal kıyafetle gidecek ve velilerle birlikte okula teşrif edilecek diye bilgilendirdiler. Okula gittiğimizde , öğretmenimizi ve sınıfımızı bilmiyorduk. Sınıflar okunmaya başladığında , kızım ve en yakın arkadaşı Eylül aynı sınıfa düştüler. İyi mi oldu kötü mü oldu bilemiyoruz henüz. Öğretmen gerek gördü ki sıraları ayırmış. Neden diye sorduğumda bilmiyorum derken, Eylül'e sorduğumuzda Melisa, esmer bir kız için, Eylül'e bak şu bıyıklı kıza demiş. Bıyıklı kızın yanında ki arkadaşı, sen benim arkadaşıma bıyıklı diyemezsin, sensin bıyıklı demiş. Eylül diğer kıza söylenmiş. Ufak bir tartışma çıkınca, öğretmende ayırmış. Bence iyi olmuş, sürekli kendi hallerindeler çünkü. Birbirlerini tetikliyorlar. Bugün de Eylül'ün annesi tenefüste gözlemlemiş bizimkileri, sürekli ebelemece oynuyorlar. Koşuşturuyorlar. Tenefüs bitiyor. Bu arada  Didem'in oğlu da aynı okulda ve diğer bir sınıfta, neredeyse Melisa'nın diğer anaokulunda ki  tüm arkadaşlarıyla birlikte. Melisa Eylül'e hadi Emre'yi bulalım diyor. Sınıfa gireceklerine yön değiştiriyorlar. Eylül'ün annesi arkalarından bağırıyor. Duymuyorlar. Arıyor, Emre'nin sınıfında da yok. Sağda solda yok. Kolidorlar boşalıyor. Bizimkiler öğretmen eşliğinde aynı anda sınıfa giriyorlar.

Hep bir endişe halindeyim. Sadece 2 gün yanındaydım. 2. gün zaten benimle neden geliyorsun gelme dedi. Dünden beri okula gitmiyorum. Servisi nasıl kullanacağını tembihledik. Hostesle konuştuk. Sabah anneannesinden alıyor, ( oraya bırakıyorum şimdilik) , akşam yine sınıftan alıyor servise bindiriyor. Eylül'le birlikte servislerinize gidin diyemiyorum. İkisi aynı servise binip, kendi başlarına birbirlerine gitme kararı verirler diye :)

İlk gün birlikte servisle anneanneye döndük. Hostesimiz, servis kurallarını anlattı. Evde de tekrarını yaptı. Ertesi sabah birlikte giderken,  çantamı açıp telefonumu çıkaracakken, yasak anne, lütfen, kurallara uyalım diye beni uyardı. Çantadan birşey çıkarmak yasakta. :)

Okul başlamadan önce hatırlarsanız, 2.3. tabağı soruyordu ki, okulun ilk günü yemekhanede yemek yiyebilecek miyim konusuydu. 1 hafta sonra  Pazartesi yemek başlayacak diye de her gün hatırlatma yapmak zorunda kaldık. Dün yapılan veli toplantısında, yemek yemeyen çocuklar olduğu için, anneler kendileri evden yemek getirip, öğle vaktinde sınıfta yedirmeyi düşünürken, bugün yemek kaydını yaptırdığım haberini verince, bizimki havalara uçtu. Ama ben o sormadan, ilave yemek verilmiyormuş. Tüm yemeklerini yiyen çocuklar doyuyormuş. Sakın ilave isteme dedim. 
Bugün annem, özellikle beni arayarak... Öğlen karnı iyice doydu, sonra çikolata var mı dedi, azıcık onu yedi , sonra dünkü çubuk krakeri hatırladı, ondan istedi. Sonra ben birşeyler yerken geldi azıcık ucundan diye başlayıp birazını yedi, sonra gitti geldi, yine çikolata varmı, dondurma varmı, çekmeceler, dolaplar açılıp kapanıyor mutfakta, ben yalnız bırakamıyorum, acaba psikolojik mi diye doktora sormamı istedi. Olabilir mi acaba ? Akşam yemeğini iyi yedikten sonra, eve gelirken, çikolata aldırmak istedi almadım. Eve geldik Nesfit yiyeyim anne, hem zayıflarım :) Onu da vermedim, en sonunda  " anne ılık nesquick lütfen" bak söz vermiştin dün akşamda, bu akşam ver bari. Neyse onu verdim küçük bir bardak. Yattıktan 10 dakika sonra chucky gibi yanaşıp yanıma, karnım ağrıyor, kusucam galiba dedi. Kusturmaya çalıştı kendini olmadı, uğraştı uğraştı , su içti sonra gitti yattı.

okulun ilk günü düşünceli fotoğraflarını yakaladım, ama fotoğraf çok iyi olmadı..
Anneannede şimdilik mutlu, gün içinde bir kaç defa telefonla konuşuyoruz. Hep neşeli. Hiç ağlamaklı değil.
İlk gün öğleden akşama kadar çizgi film izlemiş, delirdim. Anneanne de otorite kurmuyor ki ( kızıp bağırmıyor) evdeyken sıkıntı çıkarmasın diye . Bir ara sen benim herşeyime karşımazsın demiş, annem üzülmüş. Sarılıp öpmek istiyormuş, ben böyle sevmelerden hoşlanmıyorum diyormuş.
Bu arada evde ne var ne yoksa, herşeyi de birbir anlatmış. Annem söylemiyor, kendisi söylüyor. Ben Eylül'e de anlatıyorum zaten demez mi...  Doğru birşey yapmadığını söyledim, güzel güzel anlattım, ama yok anlamıyor. Tembihledim. Yok. Biraz da misilleme yaparak, bilmiyorum doğru mu yaptım. Mesela ben de şunu, şuna söylerim, dediğimde aaa olmaz, utanırım dedi. Belki biraz anlamıştır, ya da o duyguyu yaşayarak ne demek istediğimi anlar.
2. gün yine çizgi film izlemiş ve bu arada bacaklarına ve kollarının her yerine tükenmez kalemle resim yapmış, eve geldiğinde dehşet içindeydik. Çok kızdık, bağırdım. Yasaklar ve kurallar tekrardan belirlendi. Ova ova bastıra bastıra yıkadım, hepsini çıkardım.
3. gün Tv. kesinlikle öğleden sonraları yasaklandı. Resim, hamur, ilave oyuncaklar taşındı. Bunları oynarsa telefonla izin alınıp 1 saat çizgi film izleyecekti. Dünden beri legolarıyla ev yapmaya başladı. Resim yaptı. Resmi okula götürüp arkadaşlarına gösterdi. Bugün de evi tamamlayıp, bir güzel resim daha yapmış. Deneyler yapmış. Su , tuvalet kağıdı, hamur, sabun... Bebeğiyle oynamış. Gözlemlediğim  ve kendisiyle paylaştım. Televizyon izlemediği için daha mutlu ve aksi, huysuz değil, sürekli kendi halinde oyun oynuyor.

Eylül'ü ve anaokulunda arkadaşlarının bir kısmı

Babamız, iş seyahatinde ve gitmeden tembihledi. Uslu durursan, sana gelince süprizim var. Cevap " Baba, ama dün akşam uykudayken usluydum ben" . Unutulmayacak cümleler arasına alıyorum bunu. Sadece uykudayken uslu durduğunu kabul etmiş kuzum.


Bugün öğretmeni, kendi masasının tam önünde ki masaya almış Melisa'yı. Anlattığına göre başkaları yaramazlık yapmış. Onların yerini değiştirmiş. Anlattığı hikaye ki, kendiliğinden anlattı çünkü ve çok seri...biraz inandırıcı geldi, ama !!! Öğretmenine sormak lazım aslında.

Gayet heyecanlı ve mutlu bir başlangıç yaptık, umarım sürekliliği olur. Bense düşünceden çok yorgunum. Okul ve iş yeri ve anneanne arası koşturmacadan da. E tabii, evimizde var bunun yanında. Dün sabahtan beri babamızda olmadığı için biraz ağır geldi. İş yerinde ki işle ilgili telefonlar- mailler durmuyor. Ama benim de bu arada, aileden, arkadaşlardan Melisayla ilgili haber almak isteyen telefonlar- maillerde durmuyor. Kendim, telefonla kızımla, annemle, babamla, eşimle, kardeşimle, Didem'le,  Eylül'ün annesiyle konuşmak istiyorum. Ne oldu, yeni haber var mı, var, yok mu yok.... Araba bazen hararet yapar ya , öyle gördüm kendimi.

Yorumlar

laleninbahcesi dedi ki…
Melissa'ya başarılar diliyorum... Bir süre sonra her şey rayına oturacaktır hiç merak etmeyin. Keşke Eylül ile aynı sınıfta olmasalardı...Artık ikizleri özellikle ayırıyorlar mesela... Biz büyük kızımda bunu çok yaşadık... Komşumuzun oğluyla aynı sınıfta olunca birlikte sınıfı azdırıp, mahallede ki kilisenin papazını bile kapımıza şikayete getirdiler ayrıca okula da:)) Duvarlara tırmanıp çanları çalıyorlarmış sürekli.
Bunlar öyle hoş zamanlar ki o zamanlar kızdığım anıları şimdi katıla katıla gülerek anlatıyoruz.
Sevgimle
Deli Anne dedi ki…
Zeynep'im şükürler olsun ki birçok çocuk gibi arıza çıkarmadan güle oynaya gidiyor okuluna, aktif, sosyal maaaşallaahh! İnşalalah tüm konularda mutlu olur, sever, sevilir..

Sana mı yazmıştım; kerim'in bir tişörtünde: Ben bir meleğim ama uyurken.. gibi bir yazı vardı. Onu demiş Melisa'cık da:)
Zeynepcim ,her ikiniz için de heyecanlı ve güzel günler başlamış.
Melisa üniversiteye;))çoook yakışmış,keyfi de yerinde görünüyor , değilse de bozuntuya vermiyor şirine:))
Herşey güzel gitsin ve okulu çok sevsin,onu şimdi zannettiği yerlerde de görelim...
Sevgiyle ...Melisayı tebrik et ve öp benim için!
Sevgili Lale hn.
bende bundan korkuyorum işte. Öğretmenimiz çok disiplinli, gözünün önüne de almış. bakalım günler ne gösterecek. İki kızın konuşmalarını duysanız gülmekten ölürsünüz. Sizde çok pozitif ve çok enerjiksiniz. kızımı yapı olarak size çok benzetiyorum.

Deli annem, sen ne müthişsin, nasıl hatırladın. O kadar yazı yazıyorsun,yorum yazıp, onlara cevap yazıyorsun, nasıl hatırladın bu cümleyi bana yazdığını. o kadar mı yakınız biz. Tekrar ve daha iyi anladım :)
Sevgiler.
Natalicim, güzel dileklerin için teşekkür ederim. Öğretmenini de sevdi. Şimdilik herşey yolunda. Bakalım önümüzde günleri , maceraları bekliyoruz.
sevgiler.
hepsusluydum dedi ki…
Melisa'ya öğrenim hayatı boyunca başarılar diliyorum..Endişelerini anlayabiliyorum:)))Merak etme çocuklar büyürken annelerine tam da bu duyguları yaşatıyorlar işte..Onların büyümelerinden korkma duygusunu..Anlattıklarından yola çıkarak onun özgüvenli bir çocuk olduğundan hiç şüphem yok:)
Sevgilerimle Zehr@
cafenoHut dedi ki…
Yine yüksek sesle kardeşime de okudum yazdıklarını, biliyorum sizin için çok büyük endişeler ama ben okurken Melisa'nın yaptıklarını gülmekten gözümden yaş geldi. Ne renkli, ne eğlenceli bir çocuk...
endişelerini ne de güzel anlatmışsın... Her paragraftan sonra Funda'yla karşılıklı oofff çok zorrr diyip durduk:)
hep susluydum, güzel dilekleriniz için teşekkür ederim. Evet özgüveni gelişmiş bir çocuk, hatta kendine zarar vermesinden korkuyoruz.
Nohutcum, Melisa'nın yaptıklarını biz de birbirimize anlatıp gülüyoruz, hatta dedesi, dayısı her sabah arar beni, Melisa ne yaptı diye sorar ve hep bir olay duymak isterler. beni arayıp ulaşamazlarsa, birbirlerini ararlar, Melisa'dan haber var mı diye sorarlar... ben buraya aklımda kalanları aktarıyorum. Mesela yazdıktan sonra aklıma geldi. Okulun ilk günü , okulda yakışıklı çocuklar var mıdır diye de sordu :)) gülsek mi kızsak mı öğütmü versek, onun haline ve bizim halimize baktık kaldık öyle... :)
tülin dedi ki…
Hayırlı olsun Zeynep.İlkler çok özeldir ya,Melisa nın her günü özel geçecek gibi.Allah hep güldürsün onun gül yüzünü.Çok şeker,çocuk gibi çocuk bence o.
Eee...Okulda yakışıklı çocuklar varmıymış sahiden ;)
Aslı dedi ki…
Çok keyifle okudum Melisa'nın ilk günlerini :) ama ilk günlere göre baya farklılık var bence. Daha da iyi olucak, alışıcak ilk günler yadırgıyorlar tabi..

Yakışıklı çocuk varmı :)

Birde öptürmezler kendilerini hiç, halbuki insan öpe öpe bitirmek istiyor :)
Sevgili Tülin ve Aslı, henüz yakışıklı çocuklardan bahsetmedi. Ama bana hergün anne sana bir sır vericem diyip, bir odaya çekiyor, ha şimdi söyleyecek diyorum. ama her defasından başka birşey söylüyor. :)
New York'tan dedi ki…
Bir sure sonra duzene girecektir hayatiniz, hepimizde ayni , dersler basladiktan sonra ozellikle, cok akilli ama masallah :))

Bu tv olayi bizde de oluyor malesef, hava guzelse mutlaka disari cikariyorum yoksa evde birbirlerine ve tvye sariyorlar :)
mon clementier dedi ki…
ben ilk gun aglamistim:)
insan birakmak istemiyor 1. sinifa
cok tatli melissa su yemek problemi benim ikinci kizimdada var :)
thalassapolis dedi ki…
Canım hayırlı olsun Allah zihin açıklığı versin. Maşallah güzel prensesime duygulandım çok. Senin için evet biraz yorucu oluyordur ama bunların hepsi çok güzel anılar olarak kalacak. Sizi çok öpüyoruz Deniz&Almina :)
Meyra dedi ki…
Melissada deli özgüven var bence yanında muziplik ve aksilik şeker tadında:))bıyıklı kız yakıştırmasına koptum:))) sen çok yaşa Melisa...
problemsiz severek okula gitmesi çok iyi bir başlangıç bence..
Bugday Tanesi dedi ki…
:) Güzel bir okul dönemi başlangıcı olsun :)
elif-kayra dedi ki…
maşallah bu akıllı kıza,
baralı bir yıl olsun
Okurken yoruldum ve dedim ki benim
Kuzum 6 aylık ve yetindr bir dk durmuyor hiç tv izletmiyoruz oyuncaklariyla oynasn gelişimine katkıda bulunsun diye sekersiz beslemeye çalışıyoruz minik ya henüz ve tüm bunlar bizi duşun uygula yap yorarken melisa zamanına gelince ne yapacağız diye konuştuk annemle oh dedik derdini anlatır bari ;) melisa inşallah sağlıklı huzurlu mutlu uzun ömür yasar sizinle beraber ve gelecegi parlak olur inşallah yalnız su cümle harika uyurken usluydumm;)) zeka küpü bunlar tv izlemiyolat beyin hücreleri ölmüyor zeka fışkırıyor ;)) yerim ben ya...
Tuna dedi ki…
Zeynepcim ''uykudayken uslu''(bayıldım buna :))tatlı Melisa'ya başarılı bir eğitim hayatı dilerim.Hayırlı olsun.Bunlar güzel heyecanlar,kıymetli günler.Zamanla organize olacak ve her şeyi yoluna koyacaksın.Kolaylıklar:)
Buket dedi ki…
hayırlı olsun zeynepciğim, artık kocaman bir kız oldu. başlangıçlar zordur, pes etme.temelden ders çalışma disiplinini oluşturursan gerisi gelir.artık anasınıfı koruyuculuğu ve kuralları yok.bir anda bir çok özgürlüğe kavuşuyorlar.kuzenimin kızı da başladı okula.annesi hiç dışarıya çıkarmaz,şimdi de okulda devamlı koşan , ter içinde kalan çocukmuş:)
bu arada okulunuzu merak ettim, devlet okulumu?
buketcim, devlet okuluna gidiyor. iyi bir okul. Okul için zorladık. Hasan akan ilk. og. okulu
tunacım, aslında disiplini seven bir çocuk , ama evin dışında. her kurala uyuyor uyduruyor. Aslında zorlanmadık, ama bende ki heyecan hiç eksik olmadı.

kokos ; daha çok başındasın. bizimkisi keşke öyle kalsaydı diyorum. Öyleyken de keşke büyüse diyordum
Deniz & Almina, güzel dilekleriniz için tksler.

Elif-kayra, çok tesekkur ederiz. darısı basınıza.

bugday tanesı, tsk ederim..

meyracım, evet delı bır ozguven var, ve kendıne zarar verıcek derecede oldugu ıcın bıraz tedırgın oluyoruz. umarım bu okulda kı ogretmenının dısıplınınden dolayı, bıraz kendını frenler.

new york'tan, inan tv izlemesini azaltıp oyuna sarınca, daha huzurlu ve sakin davranıyorlar. bız bu hafta denedık oldu.

mon clementier; yemek sorunu gectımı nasıl ustesınden geldınız.
lamina dedi ki…
nasıl heyecanlı günlerdir onlar, ama şimdiki çocuklar çok şanslı, bizde nerdee böyle 1 hafta önceden okula alışma dönemleri:)

http://laminapropria.blogspot.com/

Popüler Yayınlar